Arama sonuçlarınız

  1. Osman Onuktav

    KINA YAKSIN! KINA

    KINA YAKSIN! KINA El/Araba ağlayanlar Leşlerine kına yaksın Her imkanı sağlayanlar Düşlerine kına yaksın Filistin’e aşık olan Rabia’yla meşki bulan Türk’ü görüp rengi solan Eşlerine kına yaksın Deve olup yere çöken Eksik olmaz götte diken Bozkurtlara dudak büken Dişlerine kına yaksın...
  2. Osman Onuktav

    AKRABA- AKBABA

    Ak(ra)baba Ne dosttan hayır gördük nede bi akrabadan Herkes kendi rayında dümen tutmuş gidiyor Tüm özelliklerini almışlar akbabadan Devir karınca devri fili yutmuş gidiyor Çıkarına bilenmiş otuz iki dişleri Çiğnerken yutkunamaz getirir gevişleri Alaca karanlıkta görür pembe düşleri Kendi...
  3. Osman Onuktav

    Sıla-ı Rahim İslamsor köyü- 2018

  4. Osman Onuktav

    TOPRAĞA DÜŞTÜ!

    TOPRAĞA DÜŞTÜ! Göz açtığı anda nidalar attı Bağlandı el ayak kundağa düştü Sallandı beşiği masalla yattı Serpilip büyüdü kucağa düştü Çağa uygun değil sosyal yapısı Ergenlik yaşında çaldı kapısı Günü birlik aşkla elde tapusu Emsali dururken bunağa düştü Kimine esmerdi kimine sarı Bekâra...
  5. Osman Onuktav

    CANCAĞIZIM

    CANCAĞIZIM Açtım kollarımı sokul yanıma, Aşkın gölgesinde gez ağır ağır Ayrılık acısı yetti canıma Döşünle sinemi ez ağır ağır Kulak ver kalbime usulca dinle Kursan bir kaç tatlı, sevdalı cümle Eşlik et sessizce bir şeyler söyle Vuslatın resmini çiz ağır ağır Kanayan yaralar kabuklar...
  6. Osman Onuktav

    ÇİZGİLER (Kafkasi- Arif Baran Arifce)

    ÇİZGİLER (Kafkasi- Arif Baran Arifce) Kime iyilik etsek, bize düşman oluyor, Selam versek adama, nazı çekilmez olur Dost saydığım kişide öyle bir an oluyor Gönlünün bahçesine sevgi ekilmez olur... (KAFKASİ ) Ekmeğimi böldüğüm sinsi yılan çıkıyor Cevheri altınsa da döşe takılmaz olur...
  7. Osman Onuktav

    DİLEME

    DİLEME Gel desinler bana, sual sormadan Pusatım kuşanıp gitmek isterim Çıktığım meydanda emsal sormadan Bir değil binine yetmek isterim Bu dağlar ovalar bizimdir derken Bağında yetişir gül ile diken Uğruna ölmek mi? Daha çok erken Her dağın başında bitmek isterim Çakallar yurt tutmuş yurdum...
  8. Osman Onuktav

    MAYASI BOZUK!

    MAYASI BOZUK! Her uzvu bulaşmış türlü harama Yıkanıp arlansa pasını sökmez Yüreği kir tutmuş girmiş hamama Kalbinde iman yok! Damla ter dökmez Yalanı dolanı iştir sanıyor Hayaller bedava düştür sanıyor Eğilip bükülmek beştir sanıyor Bir kazık misali secdeye çökmez Kursağı genişte kalıbı çok...
  9. Osman Onuktav

    MAYIN TARLASI

    MAYIN TARLASI Verimli mahsulü bol bir araziden toplanan her mahsul besin kaynağıdır. Şairleri mahsulü verimli kalemlere, şiirlerine yapılan eleştirileri de bu arazinin mayınlarına benzetelim mayınların üzerine basınca şairde şiir de ölebilir.. Oysa ki şairin ve şiirin yaşaması...
  10. Osman Onuktav

    KARUN-İ

    KARUN-İ Nefsinle körükleyip yakıp yıktın her yeri Haktan yana görünüp hukuku itenler var Kaba kuvvete göre verdin halka değeri Gittiğin yol yol değil, izinde bitenler var Yazan sen şerh eden sen, yapmaz hiç kimse yorum Hem katipsin hem hatip tek başına oturum Bir milleti bölmeye örgütlenmiş...
  11. Osman Onuktav

    YİRMİ DÖRT HAZİRAN İKİ BİN ON DOKUZ

    YİRMİ DÖRT HAZİRAN İKİ BİN ON DOKUZ Haziran ayında bitecek işi YSK bi taraf tutmasın yeter Merdi tek başına, namert Bin kişi Her/doğan sözünü yutmasın yeter Amaç durdurmaktır kötü gidişi Dönen rant çarkının kırılsın dişi Patlamış ampulün çekilsin fişi Aşkla doğan güneş, batmasın yeter...
  12. Osman Onuktav

    Hayra yorsam diyorum

    Hayra yorsam diyorum Kalemi kağıdı alsam elime Güzel birkaç cümle kursam diyorum Bir anda küfürler gelir dilime Öfkemin belini kırsam diyorum Kelime arasam sayfalar dola Kaçıyor sözcükler hem sağ hem sola Virgülü noktayla soksam da yola Ayraçlar açıp da sorsam diyorum Yersem tüm fertleri...
  13. Osman Onuktav

    Şiir

    ŞİİR Zalimlere kan kusup mazlumlara can olan Kağıt ile kalemin intizarıdır şiir Bazen de vurgun yemiş, kalpte kendini bulan Şimşek çakmış bulutun ahu zarıdır şiir Çağlayan her pınardan, yar elinden su içip Yüreklere bağ örüp her dalda çiçek açıp Bir kuşun kanadında aşk deryasına uçup İlham...
  14. Osman Onuktav

    Bİ TARAFTA GEZER

    Bİ T/ARAFTA GEZER! ‘’Üstadım iyi ki tanıdım seni’’ Öğrendi bir şeyler el oldu şimdi Başı göğe erdi görmüyor beni İzimi süpüren yel oldu şimdi Ne hecesi vardı ne de ayağı Aksayan durağa ekler uyağı Kurduğu her cümle yerdi dayağı İçten içe yanıp kül oldu şimdi Riyakarmış gördük gerçek yüzünü...
  15. Osman Onuktav

    h/ER/Doğan dan ADAM OLMAZ!

    h/ER/Doğan dan ADAM OLMAZ! Ne edep var ne haya din ile iman rafta Şeytanlara göz kırpıp Cin’i tutar bu densiz Sözü özüne uymaz eylemleri hep lafta Çıkarı kimde varsa onla yatar bu densiz Kimdir diye sormayın zaten tanıttık onu Eşe dosta dert oldu nerden bulduysak bunu Mevzu derin olunca...
  16. Osman Onuktav

    DEYİN YİĞİTLER

    DEYİN YİĞİTLER Gittiğiniz yerden dönün yiğitler Mert olan ihanet etmesin deyin Meydanda dolaşır sahipsiz itler Namerdin izinde gitmesin deyin Türk’e azap verir bir takım şeyler Dinini kullanan takiye eyler Milli düşüncede değilse beyler Her köşe başında bitmesin deyin Haksızlık etmeye...
  17. Osman Onuktav

    AŞKLA YANMA

    Aşkla yanma Lüzumsuz her aşkla tutuşup yanma Buz tutmuş bedene göstermez hiç yaz Gündelik sevginle her dala konma Ördek sürüsüne olursun bak kaz Sevda ateşinde köz olmadıysan Tek yürek içinde biz olmadıysan Sözünün ardında öz olmadıysan Acılar çektirir duyamazsın haz Dertler...
  18. Osman Onuktav

    ZAMANE AŞKLARI

    ZAMANE AŞKLARI Sevda lügatinde ne sözler duyduk Kırk ağızla sakız çiğneyenler var Aşklar çağ atladı, der; çağa uyduk Duygular kir akar kalmamış hiç ar Gördüğü güzele çeker bir ayar Ağarmış sacını siyaha boyar Yaşını sorsanız gündüzü sayar Geceyi eklerse pörsümüş hıyar Ürkek ceylan gibi...
  19. Osman Onuktav

    ARSIZ

    ARSIZ Dostluk kurduk arsız ile Yalan söyler söz dolaşır Dört camlı bir farsız ile Elde hıyar tuz dolaşır Suratına maske takar İki telli camdan bakar Bal dudaktır canlar yakar Tazı gibi uz dolaşır Meyli vardır hep nazara Girer bulsa boş mezara Ne mezara ne pazara Güven yoktur giz dolaşır...
  20. Osman Onuktav

    KÖYÜMÜZ!

    KÖYÜMÜZ! Başka ülkü bilmeyiz, Turan yurdu dururken Kızılelma bir destan yirmi dörttür boyumuz Başka türkü bilmeyiz mehterana vururken Kaldığı yerden başlar tekrar bizim toyumuz Türklük yaşasın diye bozkurt selamı çaktık Başbuğum emir verdi demir dağları yaktık Bulutların ardından şimşek olup da...
Üst